Εργασία και ΑΜΕΑ λίγες σκέψεις

Ο Γιάννης Χρύσης (Κοινωνιολόγος-Θεολόγος) μας απέστειλε το παρακάτω κείμενο

Tο «έλλειμμα ίσων όρων» μεταξύ μεσων πολιτών και ΑμεΑ, ήταν πάντα παρόν στις κοινωνικές, εργασιακές, επιχειρηματικές και ατομικές λειτουργίες. Ένα άτομο με αναπηρία δυσκολότερα θα άνοιγε την δική του επιχείρηση, αιτίες οι δυσκολίες στην μετακίνησή του μέσα στην πολη, η εμπιστοσύνη που θα έδειχνε η κοινωνία στην προσπάθειά του.

Ioannis XrisisΦυσικά δεν γνωρίζουμε οι περισσότεροι, τι σοβαρές απώλειες έχουμε ως κοινωνία όταν ένα μεγάλο τμήμα των πολιτών μας που είναι ΑμεΑ με διάφορες αναπηρίες, βγαίνει έξω από τους ίσους όρους πρόσβασης στην εργασία, στην επιχειρηματικότητα και στην άσκηση δικαιωμάτων. Αντί το ελληνικό κράτος να δίνει επιδόματα τα οποία πολλές φορές δεν επαρκούν για την κάλυψη των αναγκών των ατόμων που τα εισπράτουν καθιστώντας παράλληλα αυτά τα άτομα ανενεργά εργασιακά μέσα στην κοινωνία, θα μπορούσε να παράσχει τα μέσα ώστε αυτά από παθητικοί δέκτες της κρατικής ελεημοσύνης να μετατρέπονταν σε ενεργοί εργασιακά πολίτες, χρήσιμοι στο κοινωνικό σύνολο.

Είναι διαπιστωμένο ότι ένα άτομο με αναπηρία προσφέρει εργασιακά το μέγιστο των δυνατοτήτων του, περισσότερο από άλλους εργαζόμενους χωρίς αναπηρία. Αιτία η επιθυμία του ατόμου να αποδείξει στην υπόλοιπη κοινωνία ότι αξίζει να είναι μέλος της. Αυτή η ψυχολογική παράμετρος καθιστά τα ΑΜΕΑ εργαζόμενους ικανούς να προσφέρουν τα μέγιστα τόσο σε μια δική τους επιχείρηση, όσο και ευρύτερα στο σύγχρονο εργασιακό περιβαλλον.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ. Με τις κατάλληλες υποδομές αλλά και με την ισονομία στην παροχη ευκαιριών στους πολίτες με αναπηρία μπορεί σήμερα το ελληνικό κράτος να αξιοποιήσει τα ΑΜΕΑ εργασιακά, ώστε και αυτά να συμβάλλουν με την προσπάθειά τους στην οικονομική ανάκαμψη της χώρας.