Το πρόβλημα δεν είναι οι πρώην, οι νυν & οι επόμενοι, αλλά εμείς

Γράφει ο Σπύρος Καβακόπουλος

Βάζει ο ένας δήμαρχος μεταλλικά κάγκελα για να μην πατούν το πράσινο. Ο επόμενος τα ξεπατώνει γιατί δείχνουν φυλακή και τα βάζει περίφραξη στο δάσος. Η μεθεπόμενη για πιο όμορφα βάζει ξύλινα κάγκελα. Ο μέθεμεθεπόμενος – τωρινός – στα εξαφανισμένα ξύλινα κάγκελα, βάζει άλλα πιο φτηνιάρικα που σε μερικούς μήνες καταστρέφονται και τα αντικαθιστά με τα ίδια και όχι μόνον αυτό, ξεχνά τη φυλακή με τα μεταλλικά κάγκελα και βάζει μεταλλικά παλούκια και μπάρες και όχι μόνον αυτό, ξεπατώνει από την προηγούμενη περίφραξη του δάσους τα μεταλλικά κάγκελα που είχε βάλει ο προπροηγούμενος και βάζει άλλα πιο ψηλά. Βάζουν, ξεπατώνουν, ξαναβάζουν ξαναξεπατώνουν. Περιμένω τον επόμενο τι θα καταστρέψει για να ξαναφτιάξει. Αποθέωση σπατάλης και ανικανότητας. Με το ζόρι δηλαδή να επεκταθεί η επιτήρηση των Ευρωπαίων και στους δήμους.

Κάγκελα παντού, όπως θα έλεγε και ο μακαρίτης Τζιμάκος για να μην επιβάλλονται πρόστιμα στους παραβάτες μοτοσικλετιστές των πλατειών ή στους πεζούς που πατούν το πράσινο. Κι όλα αυτά μπας και τους πουν φασίστες, επειδή εφαρμόζουν τον νόμο. Πότε επιτέλους θα καταλάβουμε ότι η ανομία κοστίζει σε δημοκρατία, χρήμα, κακογουστιά ακόμη και σε ανθρώπινη ασφάλεια;

Θα μου πείτε και ποιος θα πληρώνει τα πρόστιμα αφού υπεράνω νόμων τα ψηφουλάκια με τις σβησμένες κλήσεις. Τι να πω, κάναμε τη δημοκρατία σαν τα μούτρα μας και περιμένουμε σωσμό από ακροαριστεροαδέξιους λεβέντες.

Και επειδή η κοινωνία διαμορφώνει συμπεριφορές και όχι οι ξεπερασμένες δήθεν ιδεολογίες, να σημειωθεί ότι τρεις από τους προαναφερόμενους δημάρχους είναι αριστεροί (από ΠΑΣΟΚ, έως και εξωκοινοβουλευτική αριστερά) και μία ΝΔ.