Η κρίση με την Ισπανία δείχνει πόσο επικίνδυνη είναι η κυβέρνηση Τσίπρα

Γράφει ο Γιώργος Κοντογιάννης*

Και ξαφνικά, από το πουθενά, ξέσπασε διπλωματική κρίση μεταξύ Ελλάδος και Ισπανίας.

Τα γεγονότα λίγο πολύ είναι γνωστά.

Αφορμή η συνέντευξη του Ισπανού πρεσβευτή στην Αθήνα, ο οποίος ουσιαστικά επισήμανε το παράδοξο της εισβολής του Ρουβίκωνα στην πρεσβεία (που είναι ισπανικό έδαφος) αλλά και το ότι η Ελλάδα ήταν, μέχρι προχθές, η μόνη ευρωπαϊκή χώρα, η κυβέρνηση της οποίας δεν είχε τοποθετηθεί επί της κρίσεως με την Καταλονία.

Ο υπουργός των Εξωτερικών κ. Κοτζιάς, θεώρησε ότι ο Ισπανός πρεσβευτής λειτούργησε με κομματικά κριτήρια και τον… κατήγγειλε ως όργανο της ΝΔ!!!

ApotamieuwΓια ποιο λόγο; Επειδή η ΝΔ τις προηγούμενες ημέρες είχε πράξει το αυτονόητο. Είχε καταγγείλει τις αποσχιστικές τάσεις της Καταλονίας και είχε καλέσει την κυβέρνηση να πάρει επιτέλους θέση υπέρ της ενιαίας Ισπανίας.

Η θέση της ΝΔ δεν ήταν κάτι παράξενο. Ήταν η θέση που ήδη είχαν λάβει όλα τα λοιπά ευρωπαϊκά κράτη και η Κύπρος, αλλά, κυρίως, ήταν η θέση που είχε ήδη λάβει και ο αρχηγός του ελληνικού κράτους. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Προκόπης Παυλόπουλος στις 4 Οκτωβρίου, μιλώντας σε εκδήλωση στο Μουσείο της Ακρόπολης, είχε χαρακτηρίσει το δημοψήφισμα στην Καταλονία «παράνομο και ανυπόστατο» και είχε προσθέσει: «Οι ακραίες βλέψεις των αυτονομιστών, κατ’ αποτέλεσμα πλήττουν την ίδια την Καταλονία και την προοπτική της».

Παρά ταύτα η κυβέρνηση αντί να μαζέψει τους διαφόρους ανόητους στο εσωτερικό της που χαμογελούσαν πονηρά στους ακραίους της Καταλονίας, έκρινε ότι έπρεπε να επιτεθεί σε μια χώρα που εκτός από το ότι είναι μέλος της ΕΕ και μάλιστα του ευρωπαϊκού νότου, είναι παραδοσιακά φίλη προς την Ελλάδα.

Όλη αυτή η κατάσταση όμως δείχνει πόσο επικίνδυνοι είναι οι άνθρωποι που μας κυβερνούν.

Πίσω από κάθε δήλωση ή θέση με την οποία διαφωνούν, βλέπουν φαντάσματα και υπονομευτές.

Η αναίτια μίνι –ευτυχώς- διπλωματική κρίση με την Ισπανία, δείχνει ότι ασκούν εξωτερική πολιτική αποκλειστικά και μόνο με κομματικά κριτήρια. Και προκειμένου να υπερασπιστούν τα κομματικά τους συμφέροντα, τα οποία κρίνουν ότι μπορεί να τους κρατήσουν στην εξουσία, δεν ορρωδούν προ ουδενός,

Τη Δευτέρα (30 Οκτωβρίου), η εφημερίδα ΕΣΤΙΑ, στο βασικό της θέμα, ανέφερε ότι «ο ΣΥΡΙΖΑ δείχνει έτοιμος να κλείσει άρον – άρον και με προχειρότητα εθνικές εκκρεμότητες δεκαετιών υπό έναν όρο: οι δαπάνες που θα εξοικονομηθούν από τη μείωση της στρατιωτικής εντάσεως, κυρίως με την Τουρκία στο Αιγαίο, να δοθεί άδεια να μοιρασθούν στον λαό υπό την μορφή παροχών σε προεκλογική περίοδο!»

miles-n-moreΗ εφημερίδα επικαλείτο πληροφορίες που προήρχοντο από την πλευρά κορυφαίου στελέχους της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης και αυτό είναι σημαντικό γιατί φαίνεται ότι η ΝΔ έχει πλέον αντιληφθεί ποιοι μας κυβερνούν και πού μπορεί να φτάσουν προκειμένου να κρατηθούν στην εξουσία.

Ωστόσο εδώ και καιρό είναι διάχυτη η άποψη ότι η κυβέρνηση Τσίπρα είναι πρόθυμη να κλείσει όπως – όπως εθνικές εκκρεμότητες ετών με τα Σκόπια και την Αλβανία ανταλλάσοντας τη στάση της με υποχωρήσεις των δανειστών στα οικονομικά (χρέος κλπ).

Μπορεί όλα αυτά σε κάποιους να μοιάζουν εξωπραγματικά αλλά θα πρέπει πριν απορρίψουμε οποιαδήποτε θεωρία να σκεφτούμε καλά με ποιους έχουμε να κάνουμε.

Με την ίδια ευκολία που η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ δεν διστάζει να προκαλέσει διπλωματική κρίση με την Ισπανία και να είναι επί ημέρες η μόνη κυβέρνηση χώρας της ΕΕ που δεν τάσσεται υπέρ της εδαφικής ακεραιότητας ενός κράτους μέλους της Ενωμένης Ευρώπης, με την ίδια ευκολία, υπάρχει φόβος, ότι αύριο θα παρουσιάσει το «μαύρο» ως «άσπρο» προκειμένου να πετύχει κομματικές ισορροπίες ή το στόχο που αυτή έχει θέσει στην προσπάθειά της να προσεταιρισθεί ψηφοφόρους.

Το χειρότερο όμως είναι ότι η κυβέρνηση δεν πράττει όσα πράττει ως πολιτικός καιροσκόπος ή απατεώνας. Οι καιροσκόποι και οι απατεώνες έχουν σε μεγάλο βαθμό επίγνωση του τι κάνουν και σε τι στοχεύουν και γι’ αυτό ξέρουν τα όριά τους, τα οποία ουδέποτε ξεπερνούν.

Το κακό είναι ότι η κυβέρνηση δεν προχωρεί στις ενέργειες που την συμφέρουν κομματικά υπό το κράτος ενοχής.

Αντιθέτως.

Τόσο ο πρωθυπουργός όσο και οι υπουργοί του πείθουν τον εαυτό τους ότι όσα πράττουν είναι εθνικώς ωφέλιμα. Γι’ αυτόν τον λόγο δε, είναι περισσότερο επικίνδυνοι. Γιατί δεν έχουν τύψεις για όσα πράττουν. Και από την στιγμή που δεν έχουν τύψεις, σημαίνει ότι δεν έχουν και όρια…

*Δημοσιογράφος, π. Υπουργός-Βουλευτής της Ν.Δ.