Η ΑΕΚάρα πετάει και σταματημό δεν θα χει!

Γράφει ο Ηλίας Θεοδοσόπουλος

Το ρολόι σημαδεύει το 94 λεπτό του αγώνα, και ο Παναγιώτης Τσιντώντας ορθώνει το ανάστημα του και αγκαλιάζει την μπάλα.

Η ανακούφιση όλων τεράστια και το χειροκρότημα και τα «μπράβο» όλων περισσότερα από το να είχε σκοράρει η ομάδα..

Είναι η στιγμή που συνειδητοποιείς ότι είναι πλέον γεγονός η πρόκριση της ΑΕΚ στους «32» του Γιουρόπα λίγκ!

Παράλληλα με αυτήν την σκέψη, προσωπικά που έρχονται μέσα σε δευτερόλεπτα πολλές εικόνες σαν στιγμιότυπα μέσα στο μυαλό μου.

Το τι έχει περάσει αυτή η ομάδα και αυτός ο κόσμος από το 2013…

Την τεράστια υπομονή και στήριξη μέχρι το 2015.

Την επάνοδο με την αυτόματη κατάκτηση του κυπέλλου το 2016.

Την κατάκτηση της δεύτερης θέσης που οδηγούσε στα προκριματικά του Τσάμπιονς Λίγκ το 2017.

Και από το καλοκαίρι του 2017 έως και τώρα το απόλυτο κιτρινόμαυρο πάρτι, η απόλυτη χαρά για κάθε Ενωσίτη που λατρεύει αυτή την ομάδα.

Η ΑΕΚ προκρίνεται στους ομίλους του Γιουρόπα λίγκ, τώρα προκρίνεται στους «32» του θεσμού και παράλληλα είναι μόνη πρώτη στην κορυφή της Σούπερ Λίγκ!

Άφησα επίτηδες κάτι απέξω όχι φυσικά γιατί δεν αξίζει, αλλά απλά γιατί είναι μια «κατηγορία» από μόνο του όσον αφορά το μέγεθος και την προοπτική και τα σκεπάζει όλα.

Αυτό λέγεται ανέγερση του Αθλητικού Κέντρου Μνήμης και Πολιτισμού «Αγία Σοφιά»!

Το παλάτι που θα δεσπόζει το 2019 πρώτα ο Θεός, στην ομορφότερη πόλη του κόσμου, την Νέα Φιλαδέλφεια.

Προσέξτε τώρα…

Όλα αυτά μετά από ατελείωτο και ανηλεή πόλεμο που έχει δεχτεί η ομάδα σε όλα τα μέτωπα.

Όλα αυτά μετά από απίστευτη κακοδαιμονία που υπάρχει στην ομάδα από τους συνεχείς σοβαρούς τραυματισμούς βασικών παιχτών.

Άραγε που είναι όλοι αυτοί που έλεγαν ότι η ΑΕΚ φέτος δεν έχει βάθος στο πάγκο και υλικό για να ανταπεξέλθει; Μήπως επίσης θα μπορούσε κάποιος να μου πει τι θα είχαν καταφέρει και ποια θα ήταν η θέση των άλλων δυο (Οσφπ –Παοκ) αν είχαν τραυματιστεί 2 από τους καλύτερους παίχτες στον κορμό της ομάδας τους χάνοντας όλο σχεδόν το υπόλοιπο της σεζόν;

Φυσικά όλοι αυτοί είναι εξαφανισμένοι και ..μπουκωμένοι..

Ας γυρίσουμε όμως στην ΑΕΚ…

Αυτά που έχει καταφέρει αυτή η ομάδα από την ημέρα της επανόδου της και τα βήματα ή τα άλματα που κάνει με απίστευτη οργάνωση και συνέπεια δεν συνιστούν απλά παράδειγμα προς μίμηση προς τις άλλες ομάδες στον Ελλαδικό χώρο, αλλά παράδειγμα προς μίμηση ακόμα και για τις μεγάλες ευρωπαϊκές ομάδες , που δεν περνάνε και τα καλύτερα τους ή που στο παρελθόν έχουν περάσει περιπέτειες.

Και αν με την είσοδο μας στους ομίλους θυμήθηκαν ξανά το όνομα μας, τώρα μετά την καινούργια πρόκριση απλά συνειδητοποίησε και η Ευρώπη τον ερχομό μας.

Μέχρι τότε όμως θα έχουν γίνει πολλά και θα έχουν αλλάξει πολλά, όχι όσον αφορά την συνέπεια την ψυχή και την καρδιά της ομάδας, αλλά την ενδυνάμωση της ακόμα περισσότερο , αφού θεωρούνται σίγουρες 2 μεταγραφές 11αδας + 1 ή 2 ακόμα μεταγραφές ενίσχυσης.

Και η ΑΕΚ έχει όλα τα φόντα να πραγματοποιήσει νέες μεγάλες μεταγραφές, αφού και τα οικονομικά μεγέθη της ομάδας αλλάζουν και μάλιστα με εντελώς θεαματικό τρόπο προς το καλύτερο!

Πέρα όμως από μεταγραφές, ενίσχυση, οικονομικά μεγέθη και οτιδήποτε άλλο, η ΑΕΚ έχει αυτή την στιγμή ένα τεράστιο μεγάλο «όπλο» που δεν το βρίσκεις σε καμία ομάδα από τις άλλες τις ανταγωνίστριες και που αυτό από μόνο την καθιστά, πέρα από τις μεγάλες αγωνιστικές δυνατότητες που έχει, σαν το νούμερο 1 φαβορί για το ελληνικό πρωτάθλημα.

Και αυτό το «όπλο» λέγεται ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ – ΠΙΣΤΗ – ΠΑΘΟΣ

Η ΑΕΚ αυτήν την στιγμή είναι μια οικογένεια μια γροθιά όλοι μαζί!

Και αυτό φαίνεται και το αντιλαμβάνεται ο καθένας και από τις δηλώσεις, από τα αποδυτήρια και από τις φωτογραφίες και τις κάμερες που αποθανατίζουν στιγμιότυπα των παιχτών και των μελών της ομάδας.

Οφείλουμε λοιπόν αυτήν την «οικογένεια» να την προστατέψουμε, να την στηρίξουμε, και να την εμψυχώσουμε όλοι εμείς οι εκατοντάδες χιλιάδες οπαδοί της όπως μόνο εμείς ξέρουμε, ακόμα περισσότερο!

Και το τέλος θα μας βρει στους δρόμους της Νέας Φιλαδέλφειας να πανηγυρίζουμε, με την «Αγία Σοφιά» αντίκρυ να υψώνεται…