Ελληνικές παραδόσεις και Χριστούγεννα

Διαβάστε το επίκαιρο σχόλιο του Σπύρου Καβακόπουλου

Η κρίση μας καθολική. Πολιτική, οικονομική, γαιοπολιτική, πολιτισμική, σκέψης. Εθισμένοι στον καταναλωτισμό και τη διχόνοια, επιλέγουμε επικίνδυνες ηγεσίες ακόμη και για τη πολιτιστική μας κληρονομιά.

Χριστουγεννιάτικα μολυβένια αυστροουγγρικά στρατιωτάκια, κέλτικα ξωτικά αντί καλικατζάρων, αλπικά ξύλινα σπιτάκια αντί παλιών ελληνικών αχυροκαλύβων κι όλα πασπαλισμένα με εμετικά ελληνικά όπως “η Χιονάτη on ice”, “Χριστουγεννιάτικο open day”, “Cristmas bazaar” και άλλα κωμικά. 4.000 χρόνια ελληνικής παράδοσης, γλώσσας, ταυτότητας, γίνονται ιστορικό παρελθόν και εγκαταλείπονται ενώ τα εντελώς αντίθετα έπρεπε να κάνουμε, να εκσυγχρονίζουμε και αναγεννούμε, όπως πάντα γινόταν.Όμως μπορεί αυτό να γίνει σήμερα;

Ναι, να χαρακτηριστικό παράδειγμα. 2014 κι αναλαμβάνω χωρίς αμοιβή την οργάνωση Χριστουγεννιάτικων εκδηλώσεων στη Ν. Φιλαδέλφεια. Καλώ τους συλλόγους, τους μιλώ από καρδιάς, τους γνωρίζω την ελληνικής φιλοσοφίας δράσεις, τα αντίστοιχα σχέδια, την απουσία χρήματος και τους ζητώ τη συμμετοχή. Γίνονται ομάδες εργασίας, ξεκινούν. Και να πως πέρασε η ελληνική ταυτότητα.

1. Κατασκευή φάτνης. Βασίστηκε στις παλιές αχυροκαλύβες των Σαρακατσάνων, Βλάχων κλπ.

Τα πρόσωπα όχι οι ξένες πλαστικές κούκλες των δυτικών, αλλά οι επίπεδες της βυζαντινής αγιογραφίας που παραπέμπουν στο πολιτισμικό μας ασυνείδητο. Ο ζωγράφος αναλαμβάνει και η ομάδα εργασίας στολίζει ανατοληκότροπα με κλαδιά από φοίνικες, αντί σπρέυ χιονιού, φελιζόλ, κλπ. Αποτέλεσμα η ωραιότερη φάτνη της Αθήνας.

2. Υποδοχή τριών Μάγων. Η γιαγιά στο χωριό με λυχνάρι με πήγαινε σε τρίστρατο να δούμε ονειρικά τους Μάγους. Το ίδιο περίπου κάναμε με τα παιδιά στην είσοδο του δάσους. Κρυφός προβολέας το αστέρι.

Τα παιδιά να τους υποδέχονται με φαναράκια ψάλλοντας τα κάλαντα και να τους συνοδεύουν στη φάτνη για τα δώρα.

3. Υποδοχή Αϊ Βασίλη. Άλλο βράδυ στην είσοδο του δάσους. Τα παιδιά στην αναμονή, μέσα από λεκτικό παιχνίδι μάθαιναν ότι ο Αϊ Βασίλης ήταν Μικρασιάτης από την Καισαρεία και όχι Φιλανδία.

Ψάλλοντας τα κάλαντα τον συνόδευαν μέχρι την φάτνη, ενώ από τις πολυκατοικίες ριχνόντουσαν καλάθια με σπάγκο για τα δώρα.Έγιναν κι άλλα πολλά κουραστικά για τον αναγνώστη. Ο εκσυγχρονισμός και συνέχεια της παράδοσης είχε απρόσμενη επιτυχία, αλλά δυστυχώς για πρώτη και τελευταία φορά.

Η επόμενη δημοτική αρχή με την δυτικότροπη αφελληνισμένη νοοτροπία (όπως όλοι οι δήμοι), προχώρησε στα “αλπικά σπιτάκια” και δυτικά μιμητικά που στοιχίζουν χιλιάδες €, ενώ του 2014 ούτε ένα. Να σημειωθεί ότι: Άνω των εκατό προσέφεραν υλικά και εργασία. Και η πρόσκληση χωρίς αριστεροδέξιες ιδεοληψίες, έγινε αιτία να βοηθήσουν δημότες από ΚΚΕ έως Χρυσή Αυγή. Αλήθεια τι ήταν αυτό που μπορούσε να μας χωρίσει;;

Τα ίδια οργάνωσα σε Γαλαξίδι, Καρδίτσα.

Καλή Χρονιά